Nuri İyem (1915-2005), Türk resminin toplumsal gerçekçilik akımının en önemli temsilcisidir. Çanakkale'de doğan İyem, İstanbul Güzel Sanatlar Akademisi'nde eğitim aldı. Sıradan insanların, emekçilerin, köylülerin ve kent yoksullarının yaşamını içten ve saygılı bir şekilde resmetti. Kahverengi-gri tonlar, mat renkler ve melankolik atmosfer onun imzasıdır. İyem'in figürleri genellikle sessiz, içe dönük ve düşüncelidir; toplumsal acıyı ve yalnızlığı yansıtır. 'Yoksul İnsanlar' (1950'ler) ve 'Kahvehane' gibi serileri, Anadolu insanının gündelik dramını yakaladı. Akademik realizm geleneğinde çalışmasına rağmen, kişisel ve duygusal bir dil geliştirdi. 1950-60'larda 'Yeniler Grubu' üyesi olarak toplumsal konulara odaklandı. 90 yıl yaşayan İyem, yaşamının sonuna kadar üretken kaldı. Mütevazı yaşamı ve sanatındaki dürüstlük, onu Türk sanatının en sevilen isimlerinden biri yaptı. İnsan onurunu koruyarak yoksulluğu resmeden İyem, Türk sosyal gerçekçiliğinin vicdanıdır.