Selim Turan'ın 1978 tarihli soyut ekspresyonist çalışması. Spontane fırça darbeleri ve zengin renk paleti. Türk sanatında lirik soyutlamanın önemli örneği. Duygu yoğunluğunun form haline dönüştüğü eser.
1978'de Turan, Türk soyut sanatının duygusal boyutunu keşfediyordu. Geometrik katılıktan uzak, lirik ve spontane bir dil arıyordu. Bu eser, sanatçının iç dünyasının doğrudan dışavurumu. Her fırça darbesi, bir his, bir an, bir nefes. Batılı Abstract Expressionism'den etkilense de, Turan'ın renk kullanımı tamamen kendine özgü. Türkiye'nin 70'li yıllarının politik gerginliği, tuvalin enerjisine yansımış olabilir. Sanat, kaçış değil, yüzleşme aracı.