Ferruh Başağa'nın 1985'teki bu eseri, spontane jestüalite ile kontrollü kompozisyonu dengeler. Dinamik fırça hareketleri duygusal yoğunluğu taşır. Renk katmanları derinlik ve hareket yanılsaması yaratır. Amerikan soyut ekspresyonizminin Türk yorumu olarak okunabilir.