Neşet Günal'ın sosyal gerçekçi üslubuyla yağlıboya tekniğiyle yarattığı eser, Anadolu köylüsünün yaşam mücadelesini anıtsal bir dille anlatır. Güçlü fırça darbeleri ve toprak tonları, figürlere çalışkan halkın onurunu kazandırır.
Günal bu eseri, köy enstitülerinin kapanmasının ardından kırsalın durumunu belgelerken yarattı. Sanatçı günlerce köylerde yaşayarak figürlerin gerçek duruşlarını gözlemledi. Eser, dönemin çağdaş Türk resminde soyuta yöneliş trendine karşı figüratif geleneğin savunusu olarak kabul edilir.