Bir kadın ellerini dağınık saçlarına götürürken, bir erkek kompozisyonun kenarında umutsuzca çömelmiştir. Karanlık bir ormanda geçen Küller, tutkulu bir karşılaşmanın duygusal sonrasını yakalar; arzunun kaçınılmaz olarak suçluluk ve boşluğa dönüşümünü simgeler.