Gerhard Richter'in kızını arkadan gösteren bulanık fotogerçekçi tablo. Odaklanmamış görüntü, anıların belirsizliğini yansıtır. Fotoğrafın ve resmin sınırlarını sorgulayan, melankolik bir an. Richter'in en kişisel eserlerinden.
1988'de Richter, kızı Betty'nin bir fotoğrafını gördü ve derinden etkilendi. Ama fotoğrafı olduğu gibi kullanmadı - resme dönüştürdü ve sonra bulanıklaştırdı. Neden? 'Anılar hiçbir zaman net değildir' dedi. Kızı arkadan görünüyor, yüzünü görmüyoruz - tıpkı kaçıp giden zamanlar gibi. Richter, fotoğraftan yola çıkarak resim yapan ilk nesil sanatçılardandı. Bazıları 'Bu fotoğraf mı, resim mi?' diye sordu. Tam da amacı buydu - sınırları bulanıklaştırmak. Eser o kadar etkileyici ki, Sotheby's'de 20 milyon dolara satıldı.