Frankenthaler'in olgun 'soak-stain' eseri. Mavi tonlarının şiirsel dansı. Renk tuvalle bütünleşmiş, yüzey ve boya ayrımı yok. Soyut peyzajın en lirik hali.
1955'te Frankenthaler, tekniğini mükemmelleştirmişti. Blue Territory, bu ustalığın kanıtı. Farklı mavi tonları - turkuaz, kobalt, lacivert - tuvalde yayılır, birbirine karışır. Ama kontrolsüz değil - her leke bilinçli yerleştirilmiş. Frankenthaler, 'Ben resmi planlıyorum ama boya kendi yolunu buluyor' derdi. Blue Territory, denizi, gökyüzünü, özgürlüğü çağrıştırır. Clement Greenberg eleştirmen, bu eseri görünce 'İşte modernizmin geleceği!' dedi. Frankenthaler, erkek egemen sanat dünyasında zorlanmıştı ama 1950'lerin sonunda artık kabul görüyordu. Blue Territory, onun zaferiydi.