Sonsuzluğu kırma arzusu. Fahrelnissa'nın en ambisyöz kompozisyonlarından. Parçalanan formlar ve patlayan renkler, geleneksel sınırları aşma çabasını simgeler.
1955'te Fahrelnissa zirvedeydi. Londra, Paris, New York'ta sergiler açıyordu. Ama mutsuzdu. 'Bir kadın olarak ne kadar başarılı olsam da, hep bir prenses olarak görülüyorum' derdi. Bu tablo o öfkenin ürünü. Sonsuzluk - toplumun kadınlara biçtiği roller, beklentiler, kalıplar. Ve Fahrelnissa bunları kırmak istiyordu. Eser tamamlandığında 5 metre genişliğindeydi. Taşınması için özel bir kamyon kiralamak zorunda kaldı. Galeri sahibi 'Bu satılmaz, çok büyük' dedi. Fahrelnissa: 'Benim hayatım da çok büyük, sigamıyorum.' Tablo satıldı.