El Greco'nun 1588'deki bu anıtsal eseri, Maniyerizm'in doruk noktasıdır. Uzamış figürler ve yoğun duygusallık Rönesans kurallarını aşar. Göksel ve dünyevi alanlar tek kompozisyonda birleşir. Renklerin soğuk parlaklığı mistik bir atmosfer yaratır. İspanyol sanatının en etkileyici dinsel eserlerindendir.