Andrew Wyeth'in 1948 tarihli en ünlü eseri. Çimlerde sürünen kadın figürü, uzaktaki ev. Özlem ve dayanıklılık teması. Amerikan gerçekçiliğinin duygusal gücü.
Christina Olson, polio nedeniyle felçliydi ama tekerlekli sandalye kullanmayı reddediyordu. Wyeth, onu çimlerde sürünürken gördü ve etkilendi. Bu eser, onun mücadelesini gösteriyor. Ev çok uzak ama Christina vazgeçmiyor. Pembe elbise, kahverengi çim - kontrast çarpıcı. Wyeth, detaya fanatik: Her çimen sapı ayrı çizilmiş. Ama asıl güç, duygu. Christina'nın yüzünü göremiyoruz - belki de o bizsek? Evimize, hayallerimize uzanan herkes. Bu evrensellik, eseri klasik yaptı. 1948'den beri insanları duygulandırıyor.