Delaunay'nin saf soyutlamaya ulaştığı dönemin eseri. Eşmerkezli renkli halkalar, müzikal bir ritimle dans eder. Renk teorisi ve ışığın hareketi üzerine görsel bir deneme. Orfizm'in manifestosu gibi bir tablo.
1930'larda Delaunay, nesneleri tamamen terk etti. Sadece renk ve ışık kaldı. Chevreul'ün renk teorisinden etkilenmişti: 'Eş zamanlı kontrastlar' dediği olguyu keşfetti. Kırmızı yanında yeşil daha yeşil, sarı yanında mor daha mor görünür. Bu dairesel formlar, aslında güneşin ve ayın hareketini temsil eder. Delaunay'nin eşi Sonia da ressandı ve birlikte bu 'renk müziği'ni geliştirdiler. Bazıları bu tabloları görünce 'bu sanat değil, dekorasyon' dedi. Delaunay gururla 'Evet, ama en yüce dekorasyon!' diye yanıtladı.