Mitchell'in New York deneyimini yansıtan soyut eser. Kentsel enerji, gri tonlar, hareketli fırça vuruşları. Şehrin kaosunu ve canlılığını yakalayan lirik soyutlama.
1955, Mitchell henüz New York'ta, Cedar Tavern'da Pollock ve De Kooning'le içki içiyordu. City Landscape, o dönemin enerjisini yansıtır. Gri, beyaz, siyah - beton, duman, kar. Fırça vuruşları şehrin ritmini takip eder - trafik, kalabalık, acele. Ama Mitchell'in şehri karamsar değil - canlı, dinamik. 'Ben mutluluk ressamıyım' derdi, ama mutluluk her zaman pembe değil. City Landscape'te New York'un sert güzelliği var. Mitchell, erkek sanatçılar gibi barları, gece hayatını seviyordu ama tablolarında daha çok şiir vardı. 'Şehir de bir manzaradır' diyerek kentsel ve doğal arasındaki sınırı sildi.