1942 tarihli bu eser, Tollu'nun soyutlamaya yönelişinin başlangıcıdır. Figüratif öğeler yavaşça geometrik düzene teslim olur. Renk ve form arasındaki diyalog kompozisyonun özüdür. Savaş yıllarının belirsizliğinde sanatsal arayışın ifadesidir. Türk modernizminin olgunlaşma anını temsil eder.