Kandinsky'nin geç dönem soyut eserlerinden. Geometrik formlar ve organik şekiller uyum içinde dans eder. Her form bir müzikal nota gibi, kompozisyon bir senfoni gibi okunur.
1936'da Kandinsky Paris'te yaşıyordu, Bauhaus Naziler tarafından kapatılmıştı. Artık yaşlıydı ama hala çocuk gibi coşkuluydu. Bu dönemde biyomorfik formlarla ilgilenmeye başladı - amip, hücre, mikrop şekilleri. Mikroskopla saatlerce bakardı. 'En küçük yaratıklarda bile evrenin yasaları var' derdi. Eser aslında bir dans kompozisyonu; Kandinsky balesini çok severdi. Her şekil bir dansçı, hareket ediyor ama aynı zamanda donmuş.