Mondrian'ın saf soyutlamaya ulaştığı dönemden bir başyapıt. Siyah çizgiler, kırmızı, sarı, mavi ve beyaz alanları dengeler. Her şey matematiksel hassasiyetle hesaplanmıştır, ancak sonuç saf armonidir.
Mondrian bir tabloyu tamamlamak için aylarca, hatta yıllarca çalışırdı. Her çizgiyi milimetrik hassasiyetle ölçerdi. Bir gün arkadaşı atölyeye geldiğinde Mondrian bir çizgiyi 2mm yukarı taşımış, 'Şimdi mükemmel' demişti. Tuvallerini duvara asıp günlerce sadece bakardı. Müziği çok severdi, özellikle cazı. 'Cazın ritimleri gibi, ben de dengeli kaosun içinde düzen arıyorum' derdi. Stüdyosu tıpkı tabloları gibi beyaz, kırmızı mobilyalarla dekore edilmişti.