Burhan Doğançay'ın geometrik soyutlamaya yöneldiği bu eser, koni formlarını ritmik bir düzende kullanır. Kentsel duvar serisinden farklı olarak tamamen soyut bir yaklaşım sergiler. MoMA koleksiyonunda yer alan bu tablo, Doğançay'ın uluslararası tanınırlığının kanıtıdır.
1972'de yapılan bu erken dönem eseri, Doğançay'ın duvar serisinden önceki soyut çalışmalarındandır. Koniler, tekrar eden bir motif olarak kullanılır - bu, Op Art'ın etkisini gösterir. Siyah-beyaz kontrastı, optik bir titreşim yaratır. MoMA'nın bu eseri satın alması, Türk sanatçının New York sanat dünyasındaki yerini sağlamlaştırdı. Doğançay, yaşamı boyunca duvar temasına döndü ama bu geometrik deneyler de önemli.