Elektrikli sandalye imajının çarpıcı serisi. Warhol'un ölüm ve şiddet temasını soğuk, mesafeli bir üslupla işlediği eser. Amerikan adalet sistemine eleştiri. Pop art'ın karanlık yüzü.
1964, Amerikan idam cezası tartışmalarının yoğun olduğu yıl. Warhol, Sing Sing hapishanesindeki boş elektrikli sandalyenin fotoğrafını aldı. Tekrar tekrar bastı - parlak renklerle, karanlık tonlarla. Oda boş, sandalye bekliyor. Korkunç ama sıradan. İşte Warhol'un dehası: Ölümü bir tüketim nesnesi gibi göstermek. Her gün gazetelerde şiddet görüyoruz, duyarsızlaşıyoruz. Elektrikli sandalye de Campbell çorbası gibi - tekrarlanan bir imaj. Eser, Amerikan rüyasının kabuslu yüzü. Bazı versiyonlar neredeyse dekoratif görünüyor. Bu mu en rahatsız edici kısmı.