Mübin Orhon'un 1972 tarihli form araştırması. Organik ve geometrik unsurların dengesi. Türk heykel sanatının soyutlamaya geçiş dönemini temsil eden eser. Malzeme ve biçim arasındaki diyalog.
1972'de Orhon, Türk heykel sanatında yeni bir sayfa açıyordu. Figüratif geleneğin ötesine geçerek, formun özüne iniyordu. Bu eser, doğadan ilham alan ama soyutlayan bir yaklaşımın ürünü. Orhon'a göre heykel, sadece görülen değil, hissedilen bir sanattır. Üç boyutlu form, izleyiciyi etrafında dolaşmaya davet ediyor. Türkiye'nin modernleşme sürecinde, sanat da dönüşüyordu. Orhon, bu dönüşümün öncülerinden.