Albrecht Dürer'in son büyük eseri, dört havarileri iki panelde betimler. Protestan Reformasyonu'nun ruhunu yansıtan bu tablo, din ve bilgelik üzerine derin bir meditasyondur. Dürer'in olgunluğunun ve ustaliğının zirvesidir.
1526'da Nürnberg Belediyesi'ne armağan edilen bu eser, Dürer'in vasiyetnamesi gibidir. Dört havaril - Yuhanna, Petrus, Markos ve Pavlus - farklı mizaçları temsil eder. Alt kısımdaki yazılar, dini fanatizme karşı uyarıdır - Reformasyon döneminin kaosuna bir cevap. Dürer, Katoliklikten Protestanlığa geçmişti ve bu eser, onun yeni inancının manifestosudur. Sanatçının ölümünden iki yıl önce yapılan bu tablo, bir dönemin sonunu işaret eder.