Gökyüzünden takım elbiseli adamlar yağıyor. Yüzlerce özdeş figür, düzenli ama mantıksız. Modern yaşamın tekdüzeliği ve bireyselliğin kaybı. Magritte'in en şiirsel toplumsal eleştirisi. Sürreal ama tedirgin edici derecede tanıdık bir görüntü.
1953'te Belçika'nın burjuva hayatına bakarak yaptı Magritte. Her gün aynı kıyafetler, aynı şapkalar, aynı evler... Golconda, Hindistan'da efsanevi bir zengin şehir. Ama Magritte'in versiyonunda zenginlik değil, tekdüzelik var. Adamlar yere düşmüyor, havada asılı kalıyor - ruhsuz modern insan metaforu. Müzik videoları, film sahneleri, reklam kampanyaları hep bu görüntüyü kullandı.