Paul Klee'nin kaos ve düzen arasındaki dengeyi araştırdığı eser. Geometrik formlar ve organik çizgiler çatışır ama bir araya gelir. Bu paradoks, yaşamın kendisinin metaforudur.
1918'de I. Dünya Savaşı bitmişti ve Klee travma yaşıyordu. En yakın arkadaşları savaşta ölmüştü. 'Dünya kaosa battı ama hala güzellik arıyorum' diye yazdı günlüğüne. Bu eseri Münih'teki atölyesinde yarattı, pencereden bombalanmış şehri görebiliyordu. Başlık ironiktir - 'uyum' ve 'kaos' yan yana. Klee'ye göre sanatçının görevi buydu: kaosun içinde uyumu bulmak. Tablo tamamlandığında şehir yeniden inşa ediliyordu. 'Sanat da böyle' dedi, 'yıkıntılardan doğar.'