Cézanne'ın empresyonist döneminden çarpıcı bir manzara. Auvers-sur-Oise'daki bu ev, kalın fırça vuruşları ve cesur renk kontrastlarıyla canlanır. Empresyonizm'den modernizme geçişin erken işaretleri görülür.
1873'te Cézanne, arkadaşı Pissarro ile birlikte Auvers'de çalışıyordu. Bu ev yerel halk tarafından 'Asılı Adam Evi' diye anılıyordu; yıllar önce burada bir intihar olmuştu. Cézanne'ı bu hüzünlü hikaye değil, evin geometrik formu çekti. Tabloyu Paris Salonu'na gönderdi ama reddedildi. Jüri üyelerinden biri 'Bu bir resim değil, şiddet eylemi' dedi. Bugün bu 'şiddet' başyapıt olarak kabul edilir.