Bir şövaledeki tablo pencerenin önünde durur ve arkasındaki manzarayı kusursuzca sürdürür. Magritte'in İnsanlık Durumu, temsil ve gerçeklik arasındaki ilişkiyi parlak biçimde sorgular: herhangi bir çerçeveden — pencere ya da tuval — gördüğümüz, gerçekten dünyanın kendisi midir?