Velázquez'in şaheseri, İspanya prensesi Margarita'yı saray hizmetçileri ve sanatçının kendisiyle birlikte betimler. Ayna, perspektif ve gerçeklik üzerine bir felsefe olan bu eser, sanat tarihinin en karmaşık kompozisyonlarından biridir. Barok resmin zirvesi sayılır.
1656'da saray ressamı Velázquez, tuvalinde kral ve kraliçenin portresini yapıyormuş gibi görünür. Arka plandaki ayna gerçeği bozar - kim kime bakıyor? Prenses ve hizmetçiler, aslında izleyiciyi (veya kral çiftini) görüyorlar. Bu meta-sanatsal oyun, Picasso ve Dalí gibi sanatçıları derinden etkiledi. Foucault, bu tabloyu 'temsiliyet' üzerine bir tez olarak yorumladı.