İki figür tutkuyla öpüşürken yüzleri tamamen beyaz kumaşla örtülüdür. Magritte'in Âşıkları, en samimi anlarda bile bir başkasını gerçekten tanımanın imkânsızlığıyla yüzleşir. Örtülü yüzler, aşkın her zaman kısmen kör olduğunu ve iki ruh arasında tam birleşmenin daima ulaşılmaz kaldığını ima eder.