Mao Zedong'un ikonik portresinin Warhol yorumu. Komünist liderin imajı, kapitalist sanat piyasasında meta. Serigrafi tekniğiyle çoğaltılan, renkli versiyonlar. Politik güç ve sanat arasındaki ilişkinin ironik incelemesi.
1972'de Nixon'ın Çin'i ziyareti, dünyayı sarstı. Warhol hemen harekete geçti: Mao'nun resmi partorelerini alıp Marilyn Monroe gibi işledi! Komünizmin sembolü, kapitalizmin en çılgın örneği oldu. Her biri farklı renklerle - pembe, mor, sarı. Warhol'a göre fark yok: Stalin da, Marilyn de, Elvis de aynı - hepsi 'ünlü'. Politik ideoloji, görsel tüketim karşısında anlamsızlaşıyor. Çin hükümeti öfkelendi mi? Belki. Ama koleksiyoncular bunları milyonlara satın aldı. İroni tam burada.