Selim Turan'ın 1970'teki bu eseri, minimal sanatın Türkiye'deki erken örneklerindendir. İndirgemecilik en saf haline ulaşır. Form ve boşluk eşit önem taşır. Eserin sessizliği bir tür konuşmadır. Batı minimalizmi Doğu boşluk estetiğiyle buluşur. Daha azın daha çok olduğunun zarif kanıtıdır.