Fahrelnissa Zeid'in içsel dünyasının çığlığı olan bu büyük ölçekli eser, soyut formlar ve yoğun renk paletinde kişisel acıyı ifade eder. Kübist ve sürrealist etkilerin bir araya geldiği tablo, sanatçının duygusal krizini yansıtır. Türk soyut sanatının dönüm noktalarından biridir.
1951'de yaşadığı derin depresyon döneminde yarattığı bu eser, Fahrelnissa'nın en güçlü ve en kişisel çalışmasıdır. 4x3 metre boyutundaki tuval, adeta bir çığlık gibi. Kırmızılar, maviler ve keskin çizgiler, sanatçının içsel kaosunu dışa vurur. Londra'da yaşarken yaptığı bu tablo, onun uluslararası sanat dünyasındaki yerini sağlamlaştırdı. Eser, kadın sanatçıların duygusal gerçekliği cesurca ifade edebileceğini kanıtladı.