Mondrian'ın New York'un ritminden ilham aldığı geç dönem eseri. Renkli çizgiler, şehrin caddelerini ve ışıklarını andırır. Bu dinamik kompozisyon, sanatçının son evrimini gösterir.
Mondrian 1940'ta 68 yaşında New York'a geldiğinde şehrin enerjisi onu şok etti. 'Burası benim resimlerim gibi!' dedi. Gökdelenlere, caz kulüplerine, Times Square'in neon ışıklarına aşık oldu. Broadway'deki stüdyosunda boogie-woogie müziği dinleyerek çalışırdı. Artık çizgileri daha renkli, daha hareketliydi. 'Paris çok statikti, New York dans ediyor' derdi. Ne yazık ki eseri bitirmeden zatürreden öldü. Arkadaşları cenazesine jazband getirdi.