Kırmızının tonları üzerine bir meditasyon. Koyu kırmızı ve okra sarısı, dramatik bir diyalog kurar. Rothko'nun en duygusal yoğunluktaki eserlerinden biri.
Rothko kırmızıyı 'kan, aşk ve öfkenin rengi' olarak tanımlardı. Bu eser 1954'te yaratıldı, sanatçının kişisel krizler yaşadığı bir dönemde. İlk evliliği yeni bitmişti. Ama tuvalin önünde huzur buluyordu. Her katmanı günler arayla uygulardı, boyanın nefes almasına izin verirdi. 'Renk canlıdır, acele edilemez' derdi. Tablo bittiğinde arkadaşı Adolph Gottlieb eseri görünce şok oldu: 'Bu bir çığlık mı yoksa bir dua mı?' Rothko: 'İkisi de.'