Köylü düğün şöleninin canlı betimlemesi. Bruegel'in halk kültürüne olan tutkusu. Sade insanların neşesi ve dayanışması. Her figür bir karakter, her detay bir hikaye. Kuzey sanatında gündelik yaşamın yüceltilmesi.
1567'de Bruegel bir köy düğününü izledi ve her anı ezberledi. Gelin tahıl başaklarının önünde oturuyor - berbat görünüyor, belki hamile. Davetliler tahta tabaklarda yemek yiyor, bira içiyor, konuşuyor. Sağ köşede bir adam kapıyı tutuyor, solda müzisyenler çalıyor. Kimse pozlamıyor, herkes doğal. Bruegel aristokrat değil, sıradan insanların sanatçısıydı. 'Köylü Bruegel' lakabını severdi.