Henry Moore'un imza figürü: yatan kadın formu. Organik, akıcı, doğal erozyon gibi. İnsan vücudu ve doğa arasındaki sınırı silen, monumental bir heykel. İngiliz modernizminin en tanınmış eseri.
Moore, yaşamı boyunca 'yatan figür' temini yüzlerce kez tekrarladı. İlhamı nereden geliyordu? Çocukken Yorkshire'daki kayalıklar, annesi hasta yatarken onu seyretmesi, Meksika'daki Maya heykelleri... Hepsi bir araya geldi. 1951'deki bu bronz, tema üzerine en monumental çalışma. Vücut, doğal bir tepe gibi - göğüs dağa, karın vadiye dönüşür. Moore, 'İnsan figürü doğanın parçası' derdi. Bu heykel açık havaya konmak için tasarlandı - gökyüzü, bulutlar, ağaçlarla bir bütün olsun diye. Tate Gallery bahçesinde durduğunda, manzaranın bir parçası oldu.