Moore'un ikonik uzanan figür serisinden bronz heykel. İnsan formunun organik soyutlaması, doğal peyzajla uyumlu. Boşluklar ve kütleler arasındaki diyalog, heykel sanatının sınırlarını genişletiyor. Modernist heykelin kilometre taşlarından.
1957'de Moore, uzanan figür temasını 20 yıldır işliyordu. Bu dönem, İkinci Dünya Savaşı sonrası Britanya'nın yeniden inşa yılları. Moore, insan formunu parçalayarak ama ruhunu koruyarak yeni bir dil yaratıyordu. Boşluklar, savaşın yarattığı kayıpları mı simgeliyordu? Yoksa yeni başlangıçlar için alan mı? Heykel, açık havada sergilendiğinde gökyüzü ile diyaloğa giriyor. Doğa ile sanat arasındaki bu köprü, Moore'un vizyonunun özü.