Velázquez'in tek hayatta kalan nü çalışması, Venüs'ü sırtı dönük, aynaya bakarken betimler. İspanya Engizisyonu'nun baskıcı ortamında yapılan bu cesur eser, İspanyol sanatında nadir görülen bir örnektir. Zarif çizgiler ve yumuşak tonlar, ideal güzelliği ifade eder.
17. yüzyıl İspanya'sında nü resimler yasaktı, ancak Velázquez bu tabloyu muhtemelen İtalya'da çalıştığı sırada yaptı. 1914'te bir süfrajet kadın, protestosunun bir parçası olarak tabloyu bıçakladı - bugün hâlâ görülebilen kesikler, eserin tarihe tanıklığıdır. Venüs'ün aynadaki yüzü kasıtlı olarak bulanık bırakılmış, böylece her izleyici kendini onunla özdeşleştirebilir.