Michelangelo'nun Sistine Şapeli tavanındaki en ikonik sahne. Tanrı'nın parmağı Adem'e değmek üzere. İnsan ve ilahi arasındaki an. Rönesans sanatının zirvesi. İnsanlığın yaratılış mitosunun görsel manifestosu.
1512'de Michelangelo 4 yıldır tavanda yatarak fresk yapıyordu. Boynu kırılacak, gözleri bozulacak ama Papa II. Julius baskı yapıyordu. Adem'in Yaratılışı'na geldiğinde, tüm yorgunluğu unuttu. O iki parmak - neredeyse değiyor ama değmiyor. Tanrı'nın cübbesi beyin şeklinde - Michelangelo anatomiden anladığı için mi? 500 yıldır herkes bu sahneyi kopyaladı. İki parmak, insanlık tarihinin en güçlü görüntüsü oldu.