Manet'nin Japon sanatından etkilendiği bu minimalist portre, genç bir müzik öğrencisini düz bir fon önünde betimler. Gölgesiz ışık ve sade kompozisyon, geleneksel Batı perspektifine meydan okur. Modern resmin düzlemselliğe doğru ilk adımlarındandır.
Bu tablo 1866 Salonu tarafından reddedildi - çok 'düz' ve 'basit' bulundu. Manet, Japon ukiyo-e baskılarından esinlenerek derinlik illüzyonunu yok etti. Çocuk, neredeyse bir siluet gibi duruyor. Kırmızı pantolon ve siyah ceket, grafik bir kontrast yaratır. Bu sadelik, o dönem için radikal bir seçimdi. Eser, 20. yüzyıl sanatının düzlemsellik arayışının öncüsü sayılır.