Fahrelnissa Zeid'in gökyüzüne yükseliş temasını işlediği bu eser, dikey kompozisyon ve açık mavi tonlarıyla maneviyat arayışını simgeler. Soyut formlar, yukarı doğru bir hareket hissi yaratır. Sanatçının felsefi derinliğini yansıtan çalışmalardan biridir.
1953'te yaptığı bu eser, Fahrelnissa'nın mistik eğilimlerini gösterir. Gökyüzü, sadece fiziksel bir mekan değil, aynı zamanda ruhsal bir hedeftir. Mavi ve beyazın dominantlığı, saflık ve sonsuzluk duygusunu güçlendirir. Kompozisyonun dikey dinamiği, izleyiciyi yukarı çekercesine tasarlanmış. Eser, sanatçının Doğu felsefesi ve Batı soyut sanatını sentezleme çabasının güzel bir örneğidir.