Raphael'in son ve en karmaşık eseri. Üstte İsa'nın göğe yükselişi, altta çaresiz halk. İki sahne arasındaki dramatik kontrast, Rönesans sanatının doruğu. Işık kullanımı ve figür düzenlemesi Barok'u müjdeliyor.
Raphael, bu eseri bitirmeden öldü. Ölüm döşeğinde, tablo ayaklarının dibinde duruyordu. Öğrencileri tamamladı ama Raphael'in fırça vuruşlarını taklit edemediler. Cenazesinde, bu eser de tabutun arkasında taşındı. Vasari, bu eseri 'bir harikadan çok bir tanrısal eser' olarak niteledi.