Otto Dix'in I. Dünya Savaşı deneyimini işleyen üç panelli başyapıtı. Cephe dehşeti, yaralı askerler ve savaş sonrası harabeyi Grünewald'ın Isenheim Sunağı formatında sunar. Modern savaşın en acımasız tasviri.
Dix, savaşta makinalı tüfek operatörüydü ve cephede dört yıl geçirdi. 1924'te başladığı bu eseri ancak 1932'de tamamlayabildi - o kadar ağır anılardı. Ortaçağ dini sunağı formatını kullanması şaşırtıcı: modern savaşı, İsa'nın çarmıha gerilmesi kadar trajik gösteriyor. Nazi rejimi eseri müsadere edince, Dresden müzesi direktörü onu gizlice bodrumda sakladı ve böylece yok olmaktan kurtardı.