1886'da Empresyonizm'in ötesine geçen sanatçılar, kişisel ifadeyi ön plana çıkardılar. Vincent van Gogh'un tutkulu fırça vuruşları, Paul Cézanne'ın geometrik yapıları, Paul Gauguin'in sembolik renkleri ve Georges Seurat'nın bilimsel pointilizmi, her biri farklı yollar açtı. Post-Empresyonistler, ışığı yakalamaktan ziyade duygusal derinliği ve yapısal düzeni aradılar. Cézanne'ın doğayı silindir, küre ve koni formlarına indirgemesi Kübizm'e, Van Gogh'un ifadeci yaklaşımı Ekspresyonizm'e, Gauguin'in primitif arayışı ise modern sanatın birçok koluna ilham verdi.