20. yüzyılın başından 1980'lere uzanan Türk Modern Sanatı, Doğu ile Batı arasında benzersiz bir sentez yarattı. Osman Hamdi Bey'in oryantalist tabloları, Şeker Ahmet Paşa'nın manzaraları, İbrahim Çallı ve Fikret Mualla'nın modernist arayışları, D Grubu ve Onlar Grubu'nun soyutlama deneyleri, geleneksel kültürle çağdaş teknikleri buluşturdu. Bedri Rahmi Eyüboğlu'nun Anadolu motiflerini modern yorumu, Sabri Berkel'in soyut kompozisyonları ve Fahrelnissa Zeid'in renkli soyutlamaları, ulusal kimlik ile evrensel dil arasında köprü kurdular. Bu zengin miras, bugünün Türk çağdaş sanatının temelini oluşturuyor.