Beckmann'ın en ikonik otoportresi. Smokin içindeki sanatçı, sert ve meydan okuyan bir bakışla izleyiciyle yüzleşir. Weimar Almanyası'nın entelektüel özgüvenini ve yaklaşan felaketin önsezisini bir arada yansıtır.
1927'de Beckmann, Frankfurt'ta sanat profesörü olarak kariyerinin zirvesindeydi. Kendini bir aristokrat gibi resmetmesi tesadüf değil - Weimar döneminin sanatçısı olarak toplumsal statüsünü vurguluyordu. Smokin, o dönem Alman entelektüellerinin üst sınıfa ait olma iddiasıydı. Altı yıl sonra Naziler onu işinden atacak, eserleri 'dejenere' ilan edilecekti. Tablo, kaybolacak bir dünyanın son şahididir.