Arp'ın Dada döneminin şakacı ruhu. Gömlek önü ve çatal - alakasız nesneler bir arada. Kolaj tekniğiyle absürt bir kompozisyon. Sanatın ciddiyetine karşı ironik bir başkaldırı, Dada'nın rastlantısallık ve saçmalığa dair manifestosu.
1922, I. Dünya Savaşı'nın yaralarının sarıldığı yıllar. Arp ve Dadacılar, 'mantıklı dünya bizi bu felakete götürdü, o zaman saçmalığı kutlayalım!' diyordu. Bu eserde hiçbir anlam aramayın - zaten yok. Gömlek önü neden çatalla? Neden olmasın! Arp, bu tür kolajları yaparken gerçekten çatal kullandı mı? Hayır - ama başlık öyle olduğunu söylüyor. İşte Dada ruhu bu: Her şey bir şaka, ama ciddi bir şaka. Picabia bu eseri görünce, 'Sonunda biri sanatı öldürdü!' diye sevinmişti.