Nuri İyem'in Anadolu köy yaşamını samimi bir gözle betimlediği bu eser, gündelik anları belgesel bir yaklaşımla yakalar. Figürler, abartısız ve gerçekçidir. Toprakla insan arasındaki kadim bağı görünür kılar.
İyem, köylerde uzun süreler geçirerek insanları tanıdı ve onların hikayelerini dinledi. Bu tablo, bir romantizm değil, bir tanıklıktır. Kadınlar, çocuklar, yaşlılar - herkes günlük işinin içinde. Kompozisyon sade ama etkili. Sanatçı, köy yaşamını idealleştirmez ama değerini vurgular. Özel bir koleksiyonda bulunan bu eser, İyem'in 1970'lerdeki olgun döneminden.